| Binnen de literatuur is de canon daarvoor het
aangewezen strijdperk, de plek waar we onze kritische messen kunnen
slijpen. Het is een vergissing in de canon een autoriteit te zien,
die verbiedt, voorschrijft en bij voorbaat aan banden legt. Dankzij
een canon wordt de literatuur zich bewust van zichzelf als literatuur.
En van de veranderingen waaraan zij onderhevig is. Dat betekent dat het
onverstandig zou zijn de ogen te sluiten voor de wereld waarin de
literatuur daadwerkelijk functioneert, voor het literaire bedrijf, voor
het reservaat en voor de onwetendheid en desinteresse die het omgeven.
De oude meesterwerken zullen in die wereld moeten overleven , de nieuwe
komen eruit voort en moeten er hun plek in zien te veroveren. |
